Zalety oleju z lnianki (olej rydzowy). Advantages of camelina oil.

This article will be in Polish only, at the bottom of the article are links to a similar topic in English.


Olej rydzowy to olej tłoczony z nasion lnicznika siewnego (Camelina sativa) - znanego także jako lnianka, lennica, judra czy rydz lub rydzyk (dwie ostatnie nazwy nawiązują do brunatnej barwy ziarenek rośliny). Mnogość nazw ludowych świadczy o tym, iż dawniej była to dość pospolita roślina. Obecnie w naszym kraju lnianka jest uznawana za archeofit.

Camelina sativa należy do rodziny kapustowatych. Jest to roślina jednoroczna, występuje jako odmiana jara lub ozima. Rośnie dziko na siedliskach ruderalnych oraz na polach uprawnych. Roślina ta jest niczym chwast – ma bardzo małe wymagania glebowe. Dawniej wyrastała nawet w takich miejscach, gdzie nic innego nie chciało się przyjąć. Stąd wzięło się znane powiedzenie „lepszy rydz niż nic”, które oznaczało, że kiedy w gospodarstwie panowała bieda i brakowało tłuszczu zwierzęcego, tanim i łatwo dostępnym pożywieniem był właśnie olej rydzowy.

Olej z lnianki w okresie powojennym znajdował się na większości polskich stołów. Jednak w połowie XX wieku popularność zdobył olej rzepakowy i słonecznikowy, i tak olej rydzowy odszedł w zapomnienie, by do łask wrócić dopiero w latach 90.

Olej rydzowy tylko w około 10 proc. składa się z kwasów nasyconych. Resztę, czyli aż 90 proc., stanowią korzystne dla zdrowia nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT).
 
Większość z nich (54 proc.) stanowią kwasy tłuszczowe wielonienasycone (40, 6 proc. kwasu alfa-linolenowego, 15 -20 proc. kwasu linolowego), a ok. 36 proc. stanowią kwasy tłuszczowe jednonienasycone (w tym kwas erukowy od 1 do 3%). Pod względem zawartości olej rydzowy jest więc podobny do oleju rzepakowego, który w swoim składzie ma tylko 7 proc. kwasów tłuszczowych nasyconych. Jednak olej rydzowy zawiera również kwas ikozenowy w ilości stanowiącej 20 proc. sumy wszystkich kwasów, co wyróżnia go na tle innych olejów. Ponadto olej z lnianki znajduje się na drugim miejscu, zaraz po oleju lnianym (52,2 proc.), pod względem największego udziału wspominanego już kwasu alfa-linolenowego (omega-3) - 40,6 proc.
Znajduje się jednak na pierwszym miejscu pod względem najkorzystniejszego udziału kwasów tłuszczowych omega-6 i omega-3 (0,4:1). Na drugim miejscu znajduje się olej lniany (0,5:1). Odpowiedni stosunek kwasów tłuszczowych omega-6 i omega-3 w oleju jest bardzo ważny, ponieważ tylko wtedy posiada on właściwości zdrowotne.

Ponadto w skład oleju rydzowego wchodzą: sterole ok. 511 mg/100 g oleju, przeciwutleniacze z grupy tokoferoli (głównie witamina E) 110 mg/100 g oleju, związki fenolowe 128 mg/kg oleju, witamina A, witaminy z grupy B, mikro- i makroelementy oraz lecytyna. 

NNKT są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania mózgu i całego układu nerwowego, a także wzroku. Spożywane w odpowiednich ilościach mogą zapobiec problemom z pamięcią i koncentracją, kłopotom ze wzrokiem, depresji, otyłości i cukrzycy typu 2, a także chorobom o podłożu zapalnym i niektórym nowotworom. NNKT słyną także z tego, że obniżają poziom "złego" cholesterolu LDL i trójglicerydów, tym samym zapobiegając rozwojowi miażdżycy i chorób serca z nią związanych, np. choroby niedokrwiennej serca. Skuteczność oleju rydzowego wykazano przede wszystkim w pracy naukowej z roku 2002, w której obserwowano wpływ spożywania dawki 30 gramów oleju roślinnego na stężenie lipoprotein w osoczu krwi u osób borykających się z hiperlipidemią. Badanie trwało przez sześć tygodni, a rezultaty potwierdziły, iż niezależnie od rodzaju stosowanego tłuszczu dochodzi do obniżenia stężenia frakcji LDL. Niemniej jednak warto zwrócić uwagę na fakt iż największą redukcję odnotowano u osób spożywających tłuszcz z lnianki (12,2%), który wyprzedził oliwę z oliwek (7,7%) oraz olej rzepakowy (5,4%).  

Warto wiedzieć, że wystarczy łyżeczka oleju rydzowego, aby pokryć dzienne zapotrzebowanie na niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe.
Jeśli zaś chodzi o dawki lecznicze to specjaliści rekomendują przyjmowanie oleju rydzowego o wartości 5-10 gram, dwa razy dziennie (najlepiej na czczo).
 
Nienasycone kwasy tłuszczowe zawarte w oleju rydzowym to: 

• kwas alfa-linolenowy (ALA) (omega-3) – ponad 50 proc.,
• kwas linolowy (LA) (omega-6) – około 15 proc.,
• kwas oleinowy (O) (omega-9) – około 17 proc.

Właściwości antymiażdżycowe posiada także zawarta w oleju rydzowym witamina E. Ponadto wzmacnia ona ściany naczyń krwionośnych, chroni krwinki czerwone przed przedwczesnym rozpadem, a także przed tworzeniem się zakrzepów.

Dzięki zawartości przeciwutleniaczy chętnie wykorzystywany jest w kosmetyce, ponieważ pozytywnie wpływa na wygląd skóry i opóźnia procesy starzenia. Olej z lnianki wpływa na proces gojenia ran, wszelkich owrzodzeń oraz oparzeń. Dodatkowo usuwa objawy atopowego zapalenia skóry, dermatozy i wypryski. Zmniejsza utratę wody przez naskórek oraz zwiększa elastyczność skóry. W kosmetyce naturalnej bywa stosowany jako składnik kremów, mydła, maści.

Działa ochronnie na wątrobę, serce, naczynia krwionośne, trzustkę, jelita i nerki, normalizuje poziom cukru we krwi, łagodzi objawy artretyzmu i reumatyzmu oraz alergii.

Nasiona lnianki zawierają inhibitory trypsyny, które mogą zaburzać aktywność enzymu potrzebnego do trawienia białek. Jednakże zawartość inhibitorów trypsyny w oleju lniankowym jest znikoma, ponieważ metoda tłoczenia na zimno stosowana do produkcji tegoż oleju powoduje, że w końcowym produkcie pozostaje nieznaczna ilość białka (<300 mg/ 100 g oleju). Dzięki temu nie jest on też alergenny.

Ponadto nasiona rydza zawierają glukozynolany. Są to toksyczne związki występujące w roślinach z rodzaju Brassica, które przekształcają się w izotiocyjaniany i inne związki, które mogą zaburzać pracę tarczycy. Jednak w samym oleju to zagrożenie również jest znikome, ze względu na małą zawartość białka. Badania toksykologiczne nie wykazały żadnych zagrożeń związanych ze spożyciem oleju lniankowego.
   
Nasiona lnianki zawierają od 25 do 40% oleju tłustego i stanowią cenną paszę dla drobiu, ponieważ stymulują wzrost i podnoszą odporność zwierzęcia na choroby. W żółtkach jaj znoszonych przez nioski karmione nasionami lennicy zaobserwowano wyższy poziom wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Dzięki temu jaja kurze mają większą wartość odżywczą. Również w mięsie drobiu karmionego taką paszą profil kwasów tłuszczowych ulega poprawie.  

Olej rydzowy (z lnianki) - zastosowanie w kuchni

Oleju rydzowy może mieć barwę złocistą, czerwonobrunatną lub złocistozieloną. Wszystko zależy od tego, czy do jego wyrobu została użyta jara, czy ozima odmiany lnianki. Jego smak jest dosyć charakterystyczny - określa się go jako cebulowy lub orzechowy z nutą goryczy, a także jako korzenny.

W starych przepisach kulinarnych olej rydzowy stanowił składnik wielu potraw – był np. dodatkiem do kraszenia ugotowanych ziemniaków albo do śledzia z cebulą. Aktualnie olej z lnianki polecany jest do sałatek i surówek. Jest również smacznym dodatkiem do twarogu, makaronu i kaszy. Jednak najlepiej komponuje się ze śledziami.

Oleju nie należy smażyć, ponieważ wysoka temperatura niszczy prozdrowotne substancje w nim zawarte. Olej rydzowy nadaje się wyłącznie do stosowania na zimno.

Olej należy przechowywać w suchym i ciemnym pomieszczeniu, w temperaturze nie wyższej niż 20 stopni C. Pomimo wysokiej zawartości kwasów tłuszczowych, które zwykle szybko się utleniają i jełczeją, olej ten może być przechowywany nawet do 6 miesięcy (oczywiście w szczelnym opakowaniu). Wszystko dzięki zawartości przeciwutleniaczy (głównie witaminy E).

Śledzia z olejem rydzowym można zrobić według przepisu: kilka płatków matiasów wymoczyć w przegotowanej wodzie przez około godzinę. Odsączyć i pokroić w dwu-, trzy-centymetrowe paski. Trzy duże cebule pokroić w piórka, dodać sól i pieprz. 20 dag ogórków kiszonych pokroić w plasterki. Wymieszać cebulę, ogórki, 100 ml soku z ogórków kiszonych i 200 ml oleju rydzowego. Zalewę przełożyć z matiasami w słoju.

Olej rydzowy możesz wykorzystać w moich dressingach:

Dressing koperkowo ziołowy oraz włoski.

Wybrane dressingi do sałatek i sosy.

Related theme:

6 Reasons Why You Should Try Camelina Oil Today

About Camelina

Camelina Oil

Novel Food Information - Camelina Oil

Walczak Z., Starzycki M., Ocena profilu kwasów tłuszczowych w olejach tłoczonych na zimno w kontekście rekomendacji ich w żywieniu osób aktywnych fizycznie, "Bromatologia i Chemia Toksykologiczna" 2013, nr 3

Dzięcioł M., Przysławski J.: Ocena wartości odżywczej i aktywności biologicznej wybranych olejów roślinnych dostępnych na rynku polskim w kontekście profilaktyki chorób dietozależnych. Bromat. Chem. Toksykol. – XLVI, 2013 (1), str. 20 – 26

Francis A., Warwick S. I.: The Biology of Canadian Weeds. 142. Camelina alyssum (Mill.) Thell.; C. microcarpa Andrz. ex DC.; C. sativa (L.) Crantz. Canadian Journal of Plant Science 2009, vol. 89 (4), str. 791-810

Walczak Z., Starzycki M.: Ocena profilu kwasów tłuszczowych w olejach tłoczonych na zimno w kontekście rekomendacji ich w żywieniu osób aktywnych fizycznie. Bromat. Chem. Toksykol. – XLVI, 2013 (3), str. 316 – 322

Masłowski A., Andrejko D., Ślaska-Grzywna B., Sagan A., Szmigielski M., Mazur J., Rydzak L., Sobczak P.: Wpływ temperatury i czasu przechowywania na wybrane cechy jakościowe oleju rzepakowego, lnianego i lniankowego. Wydawnictwo Inżynieria Rolnicza 2013, Z. 1(141) T.1, str. 115-124

Karvonen H.M., Aro A., Tapola N.S., Salminen I., Uusitupa M.I., Sarkkinen E.S.: Effect of alpha-linolenic acid-rich Camelina sativa oil on serum fatty acid composition and serum lipids in hypercholesterolemic subjects. Metabolism 2002, Oct; 51(10), str. 1253-60.

Mińkowski K., Grześkiewicz S., Jerzewska M., Ropelewska M.: Charakterystyka składu chemicznego olejów roślinnych o wysokiej zawartości kwasów linolenowych. Żywność. Nauka. Technologia. Jakość 2010, 6 (73), str. 146 – 157.

Różański H.: Olej z lnianki – Oleum Camelinae sativae w kosmetologii i fitoterapii
(www.rozanski.li)

Heuze V., Tran G., Lebas F., Camelina (Camelina sativa) seeds and oil meal. Feedipedia.org 2014

http://dietetycy.org.pl/olej-rydzowy-wlasciwosci/

http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/olej-rydzowy-z-lnianki-wlasciwosci-i-zastosowanie_34140.html

 

Wyszukane - bezglutenowe aromty, budynie, kremy, masy.

Pierwsze na polskim rynku aromaty bezglutenowe produkuje firma LIBELLA (http://www.libella.com.pl/)






Czeska firma AMYLON oferuje bezglutenowe budynie, kisiele, puddingi, glaretki i panna cotta.

Firma CELIKO (http://www.celiko.com.pl/) w swoim asortymencie posiada bezglutenowe galaretki, budynie, kisiele, kremy do tortów, fix do śmietany, proszek do pieczenia, ekspresowe kaszki  (bananowy, waniliowy i malinowy smak) oraz bezglutenowe batony owocowe.

Znana wszystkim firma HELIO od tego roku także produkuje produkty bezglutenowe z licencjonowanym znakiem przekreślonego kłosa. Dostępne są  w sprzedaży masa orzechowa, masa makowa i masa krówkowa.

Keks gruszkowy z orzechami laskowymi. Pear fruit cake with hazelnuts.

150 g masła
160 g cukru
4 jajka
120 g mielonych orzechów laskowych
160 g bezglutenowej skrobi pszennej lub skrobi kukurydzianej*
60 g mąki gryczanej*
80 g mąki ryżowej* 
szczypta soli
1 łyżka bezglutenowego proszku do pieczenia*
1 łyżka kawy rozpuszczalnej
50 ml gorącej wody
2 gruszki
sok z połowy cytryny

cukier puder do posypania
silikonowa forma do pieczenia, 28 x 21cm
*Używam tylko produkty certyfikowane/licencjowane ze znakiem przekreślonego kłosa (patrz pod banerem z tytułem bloga PORADY).   

Jajka utrzyj z masłem i cukrem na gładką i puszystą masę. Mąkę wymieszaj z orzechami laskowymi i proszkiem do pieczenia, a następnie dodaj porcjami do masy jajecznej. Dokładnie wymieszaj. Dodaj rozpuszczoną w wodzie kawę i wymieszaj. Gruszki obierz, pokrój w kostkę i skrop sokiem z cytryny. Dodaj do ciasta i wymieszaj. Ciasto przełóż do formy i piecz 25 - 30 minut w nagrzanym do 185 stopni Celsjusza piekarniku (z termoobiegiem), po 10 minutach zmniejsz temperaturę do 170 stopni (z termoobiegiem). Po wyjęciu z piekarnika ciasto pozostaw w formie, po 10 minutach wyjmij i pozostaw do ostygnięcia przykryte bawełnianym ręcznikiem. Przed podaniem posyp cukrem pudrem.


150 g of butter
160 g of sugar
4 eggs
120 g of ground hazelnuts
160 g of gluten-fre wheat starch or corn starch*
60 g of buckwheat flour*
80 g of rice flour*
pinch of salt
1 tablespoon of gluten-free baking powder*
1 tablespoon of instant coffee
50 ml of hot water
2 pears
juice of half a lemon
 
icing sugar for sprinkling
silicone baking dish, 28 x 21cm
* I only use certified products with the crossed grain symbol, gluten-free products available in Poland (side pannel: My internet shops with gluten-free products).
 
Mash eggs with butter and sugar until smooth and fluffy. Mix flour with ground nuts and baking powder, then add to the egg mass(pulp). Mix thoroughly. Add dissolved in water, coffee and stir. Peel pears, cut into cubes and sprinkle with lemon juice. Add to the dough and mix. Pour the dough into the mold and bake 25 - 30 minutes in a preheated to 185 degrees oven (with air flow), after 10 minutes reduce the temperature to 170 degrees (with air flow). After removing the cake from the oven, leave the cake in the baking dish. 10 minutes later remove the cake from mold and leave to cool covered with a cotton towel. Before serving, sprinkle the cake with icing sugar.

Kiszona kapusta z grzybami. Saurkraut with mushrooms.

4 - 5 porcji
600 g kiszonej kapusty
20 g suszonych grzybów (koźlarz, borowik, podgrzybki)
1/2 cebuli, pokrojona w drobną kostkę
5 łyżek oliwy
świeżo zmielony pieprz do smaku

Suszone grzyby gotuj w niewielkiej ilości wody 15 minut, odcedź. Kapustę przepłucz, przełóż do garnka i zalej wodą. Gotuj około 50 minut od zagotowania. Odcedź. Na oliwie podsmaż cebulkę. Dodaj cebulkę, grzyby do ugotowanej kapusty, wymieszaj. Dopraw do smaku pieprzem i gotuj kapustę na małym ogniu 10 minut.


4 - 5 servings
600 g of sauerkraut (pickled cabbage in salt)
20 g of dried mushrooms (leccinum, boletus, boletes)
1/2 onion, cut into small cubes
5 tablespoons of oil
freshly ground pepper to taste
 
Cook dried mushrooms in a little amount of water 15 minutes, drain. Rinse the cabbage, put in a pot and cover with water. Cook about 50 minutes after boiling. Drain. Fry onion in oil. Add onion, mushrooms to cooked cabbage, stir. Season to taste with pepper and cook cabbage over low heat for 10 minutes.

Dlaczego warto jeść kaki (persymonę). Why should we eat persimmon?

This article will be in Polish only, at the bottom of the article are links to a similar topic in English.
Ten artykuł powstał z kompilacji tekstów/wiadomości znalezionych w Internecie.

Kaki zwana jest też: hurma, persymona, sharon, szaron, szarona, jabłko orientu. Za ojczyznę owocu kaki uznaje się Chiny. To stamtąd dotarł do Japonii, a w XIX wieku na terenie Stanów Zjednoczonych zaczęli go uprawiać kalifornijscy rolnicy. W dzisiejszych czasach persymona jest popularna we wszystkich rejonach świata, w których ciepły klimat stwarza odpowiednie warunki dla owocujących drzew, a więc w Azji Środkowej, południowej Europie, USA, Izraelu oraz w Korei Południowej. Diospyros - czyli botaniczna nazwa persymony w języku greckim oznacza "pokarm bogów". Owoc persymony obrasta gałęzie drzew hurmy, które sięgają nawet ośmiu metrów. Jest koloru ciemnopomarańczowego, ma charakterystyczne cztery liście na górze owocu. Smak jest swoistym połączeniem jabłka i gruszki z domieszką dyni.

Obecny rynek oferuje nam różne odmiany tych owoców. Część z nich zawiera dużo taniny, garbnika o właściwościach ściągających. Owoce takich odmian są cierpkie zanim zupełnie nie dojrzeją i posiadają 8 pestek. Inne odmiany, zazwyczaj bezpestkowe, nie zawierają taniny i to te właśnie odmiany możemy najczęściej kupić w sklepach. Persymona cierpka nadaje się do jedzenia dopiero wtedy, kiedy dojrzeje i zmięknie (w konsystencji powinna przypominać galaretkę).

Jest to owoc uznawany na całym świecie jako produkt bardzo bogaty w witaminy i wprowadzenie go w swoją dietę może tylko zaowocować pozytywnie na nasz organizm, oczywiście gdy nie jesteśmy na niego uczuleni.

Owoce kaki stanowią bogate źródło dietetycznego błonnika, który korzystnie wpływa na procesy trawienne w organizmie. Zawierają też przeciwutleniacze odpowiedzialne za odporność organizmu oraz walkę z wolnymi rodnikami zmniejszając powstały w organizmie stres oksydacyjny. Witamina A i beta-karoten wpływają korzystnie na wzrok i skórę, a witamina C wzmacnia odporność. Zjedzenie jednego owocu zaspokaja aż 80% dziennego zapotrzebowania organizmu na witaminę C.

Przeciwutleniacze katechiny są znane z działania przeciwinfekcyjnego i przeciwzapalnego a także przeciwkrwotocznego. A zeaksantyna, ważny karotenoid, wchłaniany jest w strukturę plamki żółtej oka, gdzie działa ochronnie na strukturę oka, przeciwdziałając rozwojowi zwyrodnieniu plamki ocznej, występującej w starszym wieku.

Poprawny metabolizm organizmu zapewniają zawarte w persymonie witaminy z grupy B, a minerały: potas, mangan, miedź (12% dziennego zapotrzebowania) i fosfor (15% dziennego zapotrzebowania) wspomagają walkę z wolnymi rodnikami i działają jak katalizatory dla enzymów.
Magnez jest kofaktorem eznymu dysmutazy ponadtlenkowej, wykazującej silne działanie przeciwwolnorodnikowe. Miedź jest jednym z czynników niezbędnych do pracy enzymów takich jak oksydaza cytochromowa czy dysmutaza ponadtlenkowa. Miedź uczestniczy także w procesie powstawania czerwonych ciałek krwi. 
 
Oprócz tego kaki zawiera rozmaite związki fotochemiczne wykazujące działanie przeciwutleniające - należą do nich m.in. proantocyjanidyna, epikatechina oraz kwasy - galusowy i p-kumarynowy.
Znajdujący się w kaki kwas galusowy nie tylko chroni przed rakiem, ale też działa antybakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwwirusowo, reguluje poziom cholesterolu we krwi i ochrania wątrobę przed przetłuszczeniem. Inny kwas obecny w persymonie, p-kumarynowy, nie dopuszcza do powstania zmian w komórkach DNA, co mogłoby przyczynić się do rozwoju chorób nowotworowych.
 

Badania wskazują, że wyciąg z persymony może silnie hamować rozwój komórek białaczki i wywoływać ich apoptozę (zaprogramowaną śmierć komórkową). Jak wynika z badań naukowców z Mie University w Japonii, wyciąg z persymony oraz inne związki z grupy polifenoli (m.in. galusan epigallokatechiny - EGCG) silnie hamują wzrost komórek nowotworowych MOLT-4 (komórek nowotworowych białaczki limfoblastycznej T) w sposób zależny od dawki. Po 3 dniach kuracji zauważono wyraźne uszkodzenia w komórkach nowotworowych oraz ich obumieranie.

Jedzenie owocu kaki jest wskazane u osób ze skłonnością do podwyższonego poziomu cholesterolu. Zaobserwowano znaczne zmniejszenie poziomu ogólnego cholesterolu, cholesterolu LDL, trójglicerydów i nadtlenków lipidowych u osób, których dieta została wzbogacona o persymonę w porównaniu z tymi, które nie spożywały owocu kaki. 

Badania przeprowadzone na szczurach laboratoryjnych wykazały, że dieta bogata w owoce persymony poprawia spalanie tłuszczów w organizmie.

Kaki w ok. 19 proc. składa się z cukrów. To owoc dość kaloryczny – w 100 gramach jest 70 kcal, przy czym persymona przeciętnej wielkości waży ok. 250 g (175 kcal).

W 100 gramach owocu znajdziemy następujące witaminy:

• Witamina A: 267 µg,
• Witamina E: 0,8 mg,
• Witamina K: 10 µg,
• Niacyna: 0,4 mg,
• Witamina B5: 0,2 mg,
• Witamina B6: 0,1 mg,
• Biotyna: 0,3 µg,
• Witamina B9: 7,5 µg,
• Witamina C: 15 mg.

mikroelementy:

• Sód: 5 mg,
• Potas: 170 mg,
• Wapń: 8 mg,
• Magnez: 8 mg,
• Fosfor: 25 mg,
• Żelazo: 0,4 mg,
• Cynk: 0,1 mg,
• Miedź: 0,1 mg,
• Mangan: 0,4 mg,
• Jod: 1,8 µg.

Indeks glikemiczny persymony wynosi IG=50 (średni indeks glikemiczny), a wartość ta może ulegać nieznacznym zmianom w zależności od stopnia dojrzałości owocu kaki.

Ponieważ jest to owoc zawierający dużą ilość cukru, nie zaleca się go osobom z cukrzycą.

Owoc persymony znalazł swoje zastosowanie także w kosmetyce. Często można go znaleźć w składzie kosmetyków przeznaczonych do cery trądzikowej, tłustej i mieszanej. Można wykonać domową maseczkę ściągającą z owocu kaki. Wystarczy jego miąższ rozdrobnić widelcem, dodać białko jaja kurzego i tak powstałą papkę nałożyć na twarz. Po 20 minutach zmyć ciepłą wodą. Możemy być pewni, że po takim zabiegu skóra będzie ściągnięta, pory zmniejszone, a rozognione stany zapalne złagodzone.

Jaki kupować owoc ?

Dojrzała persymona ma miękki, lekko włóknisty miąższ otoczony cienką skórką. Im bardziej owoc dojrzewa, tym cieńsza staje się jego skóra, miąższ nabiera dodatkowej słodyczy, miękkości i soczystości, a jego barwa staje się coraz ciemniejsza, bardziej intensywna. Niedojrzały owoc kaki ma twardszy miąższ, który po zjedzeniu, podobnie jak – u niektórych osób – kiwi, powoduje drętwienie języka i lekką opuchliznę warg. Zjedzenie zbyt dużej ilości niedojrzałych owoców kaki może spowodować niepożądane efekty uboczne i być niekorzystne dla ludzkiego zdrowia.

Wybieraj owoce okrągłe, mięsiste, nie obite, o gładkiej, połyskującej skórce i głęboko czerwonym zabarwieniu. Zaleca się unikać kupowania tego owocu, jeśli został pozbawiony zielonych liści na wierzchołku.

Jeżeli owoce nie są przeznaczone do natychmiastowej konsumpcji, lepiej kup twardsze i zostaw, by dojrzały w temperaturze pokojowej do osiągnięcia pełnej dojrzałości.
Dojrzałe owoce persymony przechowuj w lodówce, 2 -3 dni.

Dojrzałe owoce należy spożywać stosunkowo szybko, gdyż zazwyczaj szybko się psują i zaczynają pleśnieć.
Najlepsze owoce persymony w Polsce dostępne są w okresie zimowym.

Jak spożywać kaki?

Kaki należy jeść w pełni dojrzałe – mają wtedy najlepszy smak. Bardzo dobrze smakują na surowo; owoc należy obrać ze skórki, najlepiej przepołowić i miąższ zjeść łyżeczką. Persymona pasuje do sałatek owocowych, sera białego, jogurtu naturalnego, naleśników, wypieków; można z niej zrobić galaretkę, dżem, a nawet lody. Kaki jest częstym składnikiem sosów słodko-kwaśnych. To także świetny owoc do dekoracji.

Owoce suszone używane są do gotowania, ciast i puddingów sałatek oraz jako dodatek do płatków śniadaniowych. A owoce fermentowane wykorzystuje kuchnia koreańska do wytwarzania octu.

A oto moje propozycje dań z kaki: (klikając na tytuł dania przejdziesz do przepisu)

Sałatka z kaki, żurawiny i rukoli. Persimmon cranberry arugula salad.


Talerz obfitości. Plate of abundance.


Deser jogurtowy z kaki i bananem. Yogurt dessert with kaki (persimmon) and banana.

 

Related topic (theme) in English:

Persimmons 101: Nutrition Facts and Health Benefits

Persimmon Fruit 7 Health Benefits & Nutrition Facts | Side Effects

  Health Benefits of Persimmons

http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/owoc-kaki-czyli-persymona-zabija-komorki-rakowe_38540.html
https://hipokrates2012.wordpress.com/2012/12/11/owoc-kaki-czyli-persymony-pomidor-o-smaku-sliwki-zabija-komorki-rakowe/

http://fitness.sport.pl/fitness/1,107702,19060723,owoc-kaki-egzotyczny-przysmak-o-leczniczych-wlasciwosciach.html

Trufle z awokado i matcha. Truffles with avocado and matcha.

Troszkę zmieniony stary przepis, jedna biała czekolada zastąpiona gorzką czekoladą.

12 sztuk
200 g białej czekolady 
100 g gorzkiej czekolady, minimum 60% kakao
1 dojrzałe awokado, ugniecione na papkę
2 łyżeczki matcha w proszku
4 łyżeczki cukru pudru 
alergeny: mleko, kakao, lecytyna sojowa

Czekoladę rozpuść na kąpieli wodnej. Lekko przestudź. Dodaj awokado i dokładnie wymieszaj składniki. Wstaw masę czekoladową do lodówki na 2 godziny. Z schłodzonej masy formuj gładkie kulki. Obtocz trufle w mieszance matcha i cukier puder. Wstaw do lodówki na 12 godzin. Przed podaniem ponownie obtocz w mieszance matcha cukier puder, możesz powtórzyć (trzy razy obtoczyć). Przechowuj w zamkniętym naczyniu w lodówce.

See also:

Trufle czekoladowe z awokado i malinami. Chocolate avocado truffles with raspberries.

12 truffles
200 g of white chocolate
200 g of dark chocolate, minimal amount of cocoa = 60 %
1 ripe avocados, mushed
2 teaspoon of matcha
4 teaspoon of icing sugar
allergens: milk, cocoa, soy lecithin

Melt chocolate on a water bath. Slightly cool. Add mushed avocado and mix the ingredients thoroughly. Put avocado chocolate mass in the fridge for 2 hours. Form smooth balls from the cooled mass. Dredge(coat) truffles in matcha icing sugar mix. Put in the fridge for 12 hours. Before serving dredge again in matcha sugar mix, you can repeat it (three times dredge). Stored in a air tight container in fridge.